Dantejska wizja piekła

Dantejska wizja zaświatów, piekło

 a) Napis na bramie piekielnej – pożegnanie się z nadzieją 

  •  groźny napis na bramie piekielnej wskazuje wyraźnie, ze me ma tu nadziei dla grzeszników; piekło jest miejscem wiecznego potę­pienia; przez jego bramę prowadzi droga w miasto utrapienia i w wiekuiste męki,
  • w przedsionku piekła Dante i Wergiliusz widzą dusze ludzi, któ­rzy byli obojętni na wszystko i w nic się nie angażowali,
  • piekło, dzieło Sprawiedliwości, zostało powołane do istnienia przez trzy moce: Potęgę, Mądrość i Miłość – atrybuty Trójcy Świętej.b) Obraz cierpień grzeszników
    • męka potępionych w piekle jest przerażająca; wciąż słychać wy­cie, jęki bólu, lament, rozpaczliwe krzyki, wrzawę i gwar w róż­nych językach,
    • grzesznikom przysparzają cierpień ukąszenia os, mszyc i glist.

    Jęczą, gdy ból im do żywego dotnie.

    Od tych ukąszeń krew tryska na lica,

    Którą u stóp ich łzami napojoną

    Kłąb glist natrętnych kałduny nasyca,

    • Piekło według Dantego jest podobne do Hadesu; jest tu nawet Charon, przewoźnik potępionych dusz, który mówi:

    Przybywam przewieźć was po czarnej strudze

    W ciemności wieczne, na żar i na chłody […]

    Bies Charon ócz swych zaświeca latarnie,

    Drogę wskazując i kupą ich goni,

    A gdzie nie idą w ład, tam wiosłem garnie […]

    I jadą przez toń ciemnościami brudną,

    A nim na brzeg je przeciwny wysadzi,

    Po tamtej stronie znów od gości ludno.