Boska komedia

Poemat został zatytułowany przez autora Komedia (jako zakoń­czony optymistyczne); potomni nazwali go Boską komedią jako wyraz uznania dla wielkości dzieła i podziwu dla Dantego; jest to opowieść o wędrówce poety po zaświatach, poemat o treści religijno-politycznej,
ukazujący poglądy (moralne, polityczne i filo­zoficzne) autora, i poemat o miłości (Miłość, co wprawia w ruch słońce i gwiazdy – zdanie zamykające utwór),napisany (w latach 1307-1321) strofą trójwersową (tercyną 0   charakterystycznym układzie rymów aba, bcb, cdc…) w języku narodowym – włoskim, nie po łacinie, chociaż powszechnym językiem literatury była wówczas łacina; z tego powodu uznano Dantego za twórcę literackiego języka narodowego, przyczyny napisania Boskiej komedii: chęć ukazania miłości do Boga, do ukochanej kobiety (złożenia jej hołdu) i do rodzaju ludz­kiego (wstrząśnięcia sumieniami grzeszników).

Kompozycja poematu

Dzieło składa się z trzech części zatytułowanych:

  • Piekło,
  • Czyś­ciec i
  • Raj; każda z nich zawiera trzydzieści trzy pieśni; całość po­ematu, razem ze wstępną pieśnią pierwszą, obejmuje sto pieśni,

W budowie utworu występuje system trójkowy – cyfra 3 lub jej wielokrotność; rola cyfry 3 jest ważna w poemacie, bo symboli­zuje Trójcę Świętą; każde z zaświatowych królestw dzieli się na: dziewięć kręgów – piekło, dziewięć pięter (poziomów) – czyś­ciec, dziewięć niebios – raj; występuje więc w utworze lubiana w tej epoce magia liczb.