Odpowiedzi matura polski maj 2011 cz. II pisanie własnego tekstu

Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom podstawowy maj 2011

CZĘŚĆ II
Tworzenie informacji Napisanie własnego tekstu w związku z tekstem literackim zamieszczonym w arkuszu

Temat 1. Analizując wiersze Gdy tu mój trup… Adama Mickiewicza oraz Światło w ciemnościach Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, porównaj ukazane w nich obrazy świata marzeń i rzeczywistości. Wykorzystaj właściwe konteksty.
I. ROZWINIĘCIE TEMATU
Za rozwinięcie tematu można uzyskać maksymalnie 25 punktów.
1. Określenie zasady zestawienia tekstów, np.: 2 p.
a. wiersze z różnych epok, podejmujące podobny problem,
b. wiersze – wyznania,
c. refleksyjny charakter wypowiedzi,
d. bohater liryczny – emigrant,
e. podmiot mówiący utożsamiony z autorem,
f. nostalgiczny charakter utworów.
2. Przedstawienie świata rzeczywistego bohatera w wierszu Gdy tu mój trup…, np.: 3 p.
a. nieakceptowany przez bohatera,
b. miejsce przebywania, emigracji,
c. wywołuje uczucie obcości,
d. rodzi poczucie zniechęcenia,
e. wymaga zachowania pozorów, konwenansów,
f. rodzi poczucie rozdwojenia,
3. Przedstawienie świata marzeń bohatera w wierszu Gdy tu mój trup…,, np.: 5 p.
a. miejsce ucieczki duszy,
b. miejsce wyimaginowane,
c. świat wspomnień,
d. ojczyzna myśli,
e. strony rodzinne (ganek domu),
f. miejsce młodzieńczych przeżyć, przyjaźni i miłości,
g. piękny, idylliczny,
h. świat natury (pola, łąki, drzewa),
i. zapewnia szczęście,
j. wyidealizowany (raj, arkadia)
4. Przedstawienie świata rzeczywistego bohaterki w wierszu Światło w ciemnościach, np.: 4 p.
a. miejsce przebywania, inne niż ojczyzna,
b. świat jawy, w którym życie toczy się w ciągu dnia,
c. miejsce codziennych, monotonnych zajęć, nieistotnych spraw,
d. zaspokaja potrzeby ciała,
e. nie zaspokaja potrzeb duchowych,
f. przytłacza,
g. świat – labirynt,
h. traktowany z pogardą (bezsilnością, bólem),
i. powrót ze snu do rzeczywistości jest bolesny (światło w oczy).
5. Przedstawienie świata marzeń bohaterki w wierszu Światło w ciemnościach, np.: 5 p.
a. istnieje w snach,
b. konkretny – Polska,
c. rodzinne miasto – Kraków (przywołane rzeczywiste nazwy miejsc, ulic),
d. miejsce znajome, przyjazne,
e. daje poczucie bezpieczeństwa – dom rodzinny,
f. eden (biblijny raj) – przestrzeń sacrum,
g. jest małą ojczyzną,
h. obiekt tęsknoty.
6. Funkcjonalne zastosowanie kontekstów interpretacyjnych, np.: 3 p.
a. biograficznego,
b. historycznego,
c. historycznoliterackiego,
d. kulturowego.
7. Podsumowanie, np.:

  • wymienienie podobieństw i różnic w obrazach świata rzeczywistego i świata marzeń (np.: stwierdzenie, że utracona ojczyzna jest ciągle żywa we wspomnieniach poetów, cierpią z powodu oddalenia, rzeczywistość budzi różne uczucia, ucieczka w marzenie i sen) oraz dostrzeżenie ich związków z kontekstami; 3 p.
  • wskazanie podobieństw/ podobieństwa i różnicy; 2 p.
  • wskazanie podobieństwa lub różnicy. 1 p.

Temat 2. Analizując podane fragmenty powieści Zofii Nałkowskiej Granica, przedstaw obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach różnych bohaterów powieści.
W kontekście całej powieści wyjaśnij, jakie konsekwencje wynikają z zestawienia odmiennych spojrzeń na bohaterów i relacje między nimi.
I. ROZWINIĘCIE TEMATU
Za rozwinięcie tematu można uzyskać maksymalnie 25 punktów.
1. Wstępne rozpoznanie fragmentów powieści, np.: 2 p.
a. funkcjonalne wobec tematu określenie problematyki powieści,
b. umiejscowienie fragmentów w utworze (dotyczą różnych etapów rozwoju romansu
Zenona z Justyną),
c. przedstawienie bohaterów (przynajmniej Justyny i Zenona),
d. dostrzeżenie, że każdy z bohaterów widzi inaczej Justynę i jej związek z Zenonem.
2. Przedstawienie stosunku pani Żanci do Justyny i jej związku z Zenonem, np.: 3 p.
a. jest jej ulubienicą,
b. jej zdaniem jest ładna („rasowa”),
c. chwali ją w rozmowach z synem,
d. matka Zenona przenosi na syna swoją tolerancję wobec romansów męża,
e. dwuznaczność moralna takiej postawy matki Zenona.
3. Przedstawienie stosunku Zenona do Justyny i jej związku z nim, np.: 5 p.
a. jego stosunek do niej się zmienia,
b. Justyna pociąga go fizycznie,
c. w jego świadomości jest częścią Boleborzy,
d. staje się dla niego kłopotem w mieście,
e. jest bezradny wobec uczucia litości wobec niej,
f. Zenon uważa, że jego związek z Justyną tylko pozornie jest czymś pospolitym,
g. traktuje ją egoistycznie, uwiódł uczciwą dziewczynę, korzystając z jej zakochania,
h. szuka usprawiedliwień dla związku z Justyną (jest hipokrytą),
i. chce uniknąć odpowiedzialności, nie czuje się winny,
j. powtarza „boleborzański schemat”.
4. Przedstawienie opinii Elżbiety o Justynie i związku z Zenonem, np.: 4 p.
a. nie jest ładna,
b. nie ma gustu,
c. jest pospolita (ordynarna, głupia),
d. wymaga pomocy,
e. Elżbieta traktuje Justynę z wyższością,
f. jest zazdrosna o związek Justyny z Zenonem,
g. związek Zenona z Justyną jest dla niej zarazem bolesny i upokarzający,
h. obraz Justyny ewoluuje w oczach Elżbiety,
i. stosunek Elżbiety do Justyny jest niejednoznaczny.
5. Przedstawienie opinii Justyny o sobie i jej związku z Zenonem, np.: 4 p.
a. nie uważa się za osobę naiwną,
b. ufa Zenonowi (uważa go za wyjątkowego mężczyznę),
c. jest gotowa dla niego wszystko poświęcić,
d. Zenon jest najważniejszy w jej życiu,
e. jej postawa zmienia się (rezygnuje z Zenona),
f. jest dumna (nie chce przyjąć pomocy od Elżbiety).
6. Określenie konsekwencji wynikających z zestawienia różnych spojrzeń na bohaterów, np.: 4 p.
a. pogłębienie charakterystyki postaci, prezentacja ich motywacji,
b. obiektywizm,
c. ukazanie złożoności ludzkiej psychiki,
d. ukazanie niemożności uzyskania jednoznacznego obrazu człowieka,
e. ukazanie wpływu uwarunkowań społecznych na sposób postrzegania świata (wyższe
i niższe warstwy, mężczyźni i kobiety…),
f. ukazanie znaczenia schematu (wzorów wyniesionych z domu) w życiu człowieka,
g. ukazanie różnych postaw etycznych,
h. ukazanie wpływu stanu emocjonalnego na sposób postrzegania świata,
i. wskazówka do interpretacji tytułu.
7. Podsumowanie, np.:

  • dostrzeżenie złożoności opinii bohaterów o Justynie i jej związku z Zenonem oraz tego, że stosunek do Justyny ujawnia różnorodność osobowości (postaw) bohaterów;
  • dostrzeżenie związku takiego sposobu prezentowania postaci literackiej z problematyką (np.: psychologiczną, społeczną, etyczną, filozoficzną) powieści; 3 p.
  • dostrzeżenie złożoności opinii bohaterów o Justynie i jej związku z Zenonem oraz tego, że stosunek do Justyny ujawnia różnorodność osobowości (postaw) bohaterów; 2 p.
  • dostrzeżenie złożoności opinii bohaterów o Justynie i jej związku z Zenonem lub dostrzeżenie, że stosunek do Justyny ujawnia różnorodność osobowości (postaw etycznych) bohaterów. 1 p.

II. KOMPOZYCJA (maksymalnie 5 punktów)
Kompozycję wypracowania ocenia się wtedy, gdy przyznane zostały punkty za rozwinięcie tematu.
– podporządkowana zamysłowi funkcjonalnemu wobec tematu, spójna wewnętrznie;
przejrzysta i logiczna; pełna konsekwencja w układzie graficznym; 5 p.
– uporządkowana wobec przyjętego kryterium, spójna; graficzne wyodrębnienie
głównych części; 3 p.
– wskazująca na podjęcie próby porządkowania myśli, na ogół spójna. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
III. STYL (maksymalnie 5 punktów)
– jasny, żywy, swobodny, zgodny z zastosowaną formą wypowiedzi,
urozmaicona leksyka; 5 p.
– zgodny z zastosowana formą wypowiedzi, na ogół jasny, wystarczająca leksyka; 3 p.
– na ogół komunikatywny, dopuszczalne schematy językowe. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
IV. JĘZYK (maksymalnie 12 punktów)
– język w całej pracy komunikatywny, poprawna, urozmaicona składnia, poprawne: słownictwo, frazeologia, fleksja; 12 p.
– język w całej pracy komunikatywny, poprawne: składnia, słownictwo, frazeologia i fleksja; 9 p.
– język w całej pracy komunikatywny, poprawna fleksja, w większości poprawne: składnia, słownictwo, frazeologia; 6 p.
– język w pracy komunikatywny mimo błędów składniowych, leksykalnych (słownictwo i frazeologia), fleksyjnych; 3 p.
– język w pracy komunikatywny mimo błędów fleksyjnych, licznych błędów składniowych, leksykalnych. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
V. ZAPIS (maksymalnie 3 punkty)
– bezbłędna ortografia, poprawna interpunkcja (nieliczne błędy); 3 p.
– poprawna ortografia (nieliczne błędy II stopnia), na ogół poprawna interpunkcja; 2 p.
– poprawna ortografia (nieliczne błędy różnego stopnia), interpunkcja niezakłócająca komunikacji (mimo różnych błędów). 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
VI. SZCZEGÓLNE WALORY PRACY ( 4 punkty )

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.