Dlaczego uczniowie stosowali sposób na dwóje czyli De – SPONĘ ?

De-SPONA oznaczała  „Sposób uzyskiwania wyników niedostatecznych”, czyli luf, czyli bomb.

W szkole byli uczniowie, którym zależało na dwójach. 

  •   Dendroń z klasy dziewiątej, którego rodzice  wyrabiali  w domu zabawki odpustowe, kiedy przynosił stopnie lepsze od dwójek, był zmuszony do wielogodzinnej produkcji tych zabawek, ponieważ rodzice uważali, że skoro nie jest zagrożony w nauce, może pracować zarobkowo. Dopiero, gdy przynosił dwóje, dawali mu spokój. Biedak starał się więc przynosić stale jakąś bombę.
  •  Kopeć z klasy siódmej starał się umyślnie przynosić dwóje,żeby zniechęcić rodziców do dalszego kształcenia go, ponieważ wolał występować jako grajek sierota w pociągach podmiejskich, gdzie świetnie zarabiał, grając na skrzypcach i na litości ludzkiej. Skarżył się, że przymusowe siedzenie w szkole odbiera mu życiową szanse, ponieważ, jak mówił: „Czas leci, rosnę i potem nigdy nie będę już mógł być sierotą”. 
  • Deprymowicz z klasy ósmej, który dzięki bogatej rodzinie za granicą miał już w domu wszystko, czego dusza zapragnie: skuter, jacht, psa, aparat filmowy, narty, łyżwy, w ogóle wszystko z wyjątkiem czasu, żeby korzystać z tych rozkoszy. Stosował więc rozpaczliwie SPONĘ De, żeby udowodnić, iż dalsze zabieranie mu czasu nauką szkolną nie ma sensu. Po długich i ciężkich wysiłkach dopiął swego.
  • Przykład stosowania SPONY De w imię przyjaźni reprezentuje  wypadek Antosia Fąfały, który, gdy się dowiedział, że jego serdeczny przyjaciel Mitropek nie przejdzie do następnej klasy, sam też szybko postarał się o odpowiednią liczbę niedostatecznych, by pozostać razem z przyjacielem. W szkołach koedukacyjnych,  podobne wypadki zdarzają się wśród zakochanych kolegów odmiennej płci. Sądzę,

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE