Opisz antyczne dzieło sztuki na podstawie wybranej reprodukcji z podręcznika.

 

 

Opisz antyczne dzieło sztuki na podstawie wybranej reprodukcji z podręcznika.

            W historii sztuki do najbardziej znanych rzeźb należy Wenus z Milo.Najpiękniejsza z boginek przybrała imię rzymskie – Wenus, ale nazywana też jest Afrodytą ze względu na nawiązania do greckiej mitologii ( Aphrodite of Milos). Posąg został odkryty w 1820 roku w pobliżu ruin teatru na wyspie Melos przez jej mieszkańca – wieśniaka, który sprzedał dzieło ambasadorowi Francji w Konstantynopolu. Ostatecznie właścicielem obrazu stał się Ludwik XVIII, który przekazał dzieło do Luwru. Można je tam podziwiać do dziś.
Znawcy sztuki są zgodni, że rzeźba powstała około 130-100 r. p.n.e, stawiają hipotezę, że jej autorem jest Aleksander z Antiochii. To przypuszczenie wiąże się z faktem że jego imię znajdowało się pierwotnie na podstawie posągu. Nie można potwierdzić tych poglądów, ponieważ Niestety, ta część rzeźby zaginęła przed wzbogaceniem przez nią zbiorów w Luwrze. Prawdopodobnie inspiracją do powstania rzeźby stanowiły starsze przedstawienia Afrodyty, niektórzy naukowcy są przekonani, że pierwowzorem była Wenus z Kapui.
Posąg imponuje swoją wielkością, mierzy 204 cm wysokości. Kwestią sporną do dziś pozostaje ułożenie rąk bogini, prawdopodobnie w jednej ręce trzymała jabłko, otrzymane od mitologicznego Parysa. Według mitów greckich pomogła zdobyć mu najpiękniejszą z kobiet – Helenę za rozstrzygnięcie przez niego sporu boginek na jej korzyść. Nie mamy pewności jak były ułożone ręce bogini. Fragment ramienia z jabłkiem znaleziono niedaleko ruin teatru. Prawa dłoń bogini spoczywała na lewym udzie.
               Posąg Wenus zadziwią wspaniałymi proporcjami ciała oraz pięknymi, delikatnymi rysami twarzy. Zwraca uwagę łagodność i spokój najpiękniejszej z bogiń.Postać chociaż wydaje się statyczna, bo Afrodyta stoi, jednak można dostrzec dynamikę postaci. Wydaje się, że bogini tylko na chwilę zatrzymała się i za chwilę zmieni pozycję ciała. Charakterystycznie upięte w stylu greckim są włosy, ukazują całą twarz. Posąg zwraca uwagę swoim majestatem, nie można mieć wątpliwości, że przedstawia boginię. Rzeźba poprzez swoją niekompletność budzi większe zaciekawienie, a brak rąk nie umniejsza wartości artystycznych dzieła.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE