Pieśń o Rolandzie – poemat rycerski

    • Pieśń o Rolandzie to słynny anonimowy poemat rycerski, pocho­dzący prawdopodobnie z XI wieku, arcydzieło gatunku chansons de geste – pieśni o (bohaterskich) czynach z epoki Karola Wiel­kiego.
    • Napisany w języku francuskim, został rozpowszechniony w całej Europie. W następnych wiekach powstały jego przeróbki w wielu krajach, a Roland był uważany niekiedy niemal za świętego.
    • Utwór opowiada o wydarzeniach z VIII wieku, za panowania Karola Wielkiego.
    • Według historyków Karol, zwany Wielkim, był królem ogrom­nego państwa Franków, które obejmowało prawie całą Europę Zachodnią. Panował na przełomie VIII i IX wieku prowadząc nie­ustanne wojny. Przez siedem lat walczył w Hiszpanii w obronie religii chrześcijańskiej z Saracenami (tj. niewiernymi; Saraceni to nazwa nadawana w średniowieczu panującym w Hiszpanii Arabom, później wszystkim muzułmanom, czyli wyznawcom islamu, którego prorokiem był Mahomet, a świętą księgą Koran; od imienia proroka islamu powstała także nazwa mahometanie).
    • Karol Wielki, napotkawszy opór pod Saragossą, postanowił odło­żyć walkę na późniejszy okres. Gdy wracał z Hiszpanii przez Pireneje do swej stolicy w Akwizgranie, tylna straż osłaniająca jego armię została zaatakowana przez wrogów (baskijskich góra­li) w wąskim przesmyku górskim i pokonana w okrutnej walce. Strażą dowodził hrabia Roland, który również zginął.
    • Wydarzenie to miało miejsce 15 sierpnia 778 roku i stało się nat­chnieniem poetów w wielu krajach przez wiele wieków.
    • O czynach Karola Wielkiego i jego sławnych rycerzach powstało w późniejszych wiekach (XI-XIII) wiele bohaterskich poema­tów, określanych mianem chansons de geste (pieśni o czynach), a wśród nich Pieśń o Rolandzie (komponowali je i deklamowali wędrowni poeci, tzw. truwerzy, występujący na dworach rycer­skich, odpustach, jarmarkach i akompaniujący sobie lirą).