SEN


    Motyw snu w sztuce i literaturze

     Sen to wdzięczny motyw realistyczny obrazów. Przedstawiono często na obrazach śpiące kobiety, śpiące dzieci, niemowlęta śniące przy piersi matki. Wystarczy przywo­łać choćby Śpiącego Stasia – obraz Wyspiań­skiego.

    Sen kojarzy się z odpoczynkiem, spoko­jem, pięknem, ale czy tylko? Zastanówmy się jeszcze raz, głębiej, nad motywem snu. W niektórych sytuacjach sen kojarzy się z koszmarem, niepokojem, a nawet śmiercią.

    W malarstwie i sztuce przedstawiano często sen jako młodzieńca ze skrzydłami, którymi otula śpiących i śniących. W mitolo­gii starożytnej bogiem marzeń sennych był Morfeusz (nie mylić z Orfeuszem! – trackim śpiewakiem, który wyprawił się do Hadesu po ukochaną Eurydykę), stąd do dziś funk­cjonujący związek frazeologiczny: „znaleźć się w objęciach Morfeusza”.

    Według mitologii greckiej Morfeusz był synem Tanatosa, boga śmierci. Według in­nej wersji synem Hypnosa-boga snu, brata bliźniaka Tanatosa. Hypnosa przedstawiano jako młodzieńca ze skrzydłami orła lub mo­tyla u ramion, z laską i rogiem, z którego sypał mak. Stąd może zwrot: „otulił go sen” (w domyśle: swymi skrzydłami).

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany.