Mały Książę streszczenie

    Rozdział I

    Narrator jako sześcioletni chlopiec zobaczył w książce obrazek przedstawiający jak wąż  boa  połyka  drapieżne zwierzę.Pod wpływem tego rysunku narysował słonia, którego zjadł wąż. Ale rysunek wyglądał ja kapelusz i tak go dorośli widzieli.

    Dorośli poradzili mu, aby przestał malować węże i zajął się nauką geografii, arytmetyki, historii. Narrator przestał rysować i został pilotem. Narrator poznawała wielu ludzi, ponieważ dużo podróżował. Często też pokazywał swój pierwszy rysunek, ale zawsze słyszał odpowiedź, że jest to kapelusz. Dlatego   nie rozmawiał ani o wężach boa, ani o lasach dziewiczych, ani o gwiazdach. Starał się być na poziomie  rozmówcy. Rozmawiał o brydżu, golfie, polityce i krawatach. A dorośli byli zadowoleni, że poznali tak rozsądnego człowieka.

    Rozdział II

    Pilot wylądawał na Saharze, ponieważ zepsuł się jego samolot. Miał wody tylko na osiem dni. Tam spotkał Małego Księcia, który od razu poprosił go o narysowanie baranla. Pierwszy rysunek nie podobał mu się, ponieważ był to wąż boa. Drugi baranek, zdaniem Małego Księcia był zbyt chory, kolejny wyglądał jak baran, a następny był za stary. Wtedy zniecierpliwiony pilot narysował skrzynkę, w której był schowany baranek. Mały Ksiażę był zadowolony.

    Rozdział III

    Gdy Mały Książę zobaczył pilota, zapytał, jak nazywa się przedmiot, którym on przyleciał. Mały Książę, gdy dowiedział się, że to samolot – zażaratował, że pilot spadł z nieba. Potem wyjął z kieszen baranka. Pilot zaproponował, że da mu linkę, aby mógł przywiązać baranka. Mały Książę był oburzony,  ponieważ nie widziałn przyczyny,  dla ktorej baranek miłłby odejść. Potem stwierdził : ,,Idąc prosto przed siebie nie można zajść daleko''.

    Rozdział IV

    Narrator dowiedział się, że planeta Małego Księcia była bardzo mała, była to asteroida B-612. Turecki astronom dostrzegł ją na niebie raz w roku 1909. Opowiedział o swoim odkryciu na Międzynarodowyn Kongresie Astronomicznym, ale nikt mu nie uwierzył z powodu stroju. Dyktator państwa, w którym mieszkał,  nakazał ubieranie się po europejsku, gdy astronom opowiedział o odkryciu planety na kongresie kilka lat  późnie jw 1920 rkuj, ale był ubrany elegancko, jego dokonanie zostało przyjęte z entuzjazmem. Mały Książę nie miał dobrego zdania o dorosłych, uważał, że dorośli uwielbiają liczby, zwracają uwagę na wygląd zewnętrzny, pomiją to, co jest najważniejsze. Twierdził, że dzieci znają życie, wieć za nic mają cyfry. Sugerował, że dzieci muszą być wyrozumiałe dla dorosłych.

    Narrator nie chciał zapomnieć o swoim przyjacielu – Małym Księciu- dlatego kupił kredki i farby, aby go namalować. Nie był przekonany, że namaluje chłopca dobrze, bo dawno nie malował, ostatni raz w wieku sześciu lat.

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany.