Makbet streszczenie Akt I

    Wydarzenia mają miejsce w Szkocji, później w akcie IV rozgrywają się w Anglii.

    Akt I

             Scena pierwsza Trwa burza, słychać pioruny, których błyski widać na niebie nad szkockimi polami. Pojawiają się trzy czarownice, umawiają się na kolejne spotkanie, które ma odbyć się na wrzosowisku. Podczas tego spotkania mają też poinformować Makbeta o jego przyszłych losach.  

            Scena druga Słychać odgłosy walki, które dochodzą z obozu wojennego w Forres. Dunkanowi, który jest królem Szkocji towarzyszą : synowie ; Malkolm oraz Donalbein oraz pan szkocki Lennox, a także królewski orszak. Spotykają rannego żołnierza, którego proszą o relację z toczącej się bitwy. Dowiedzieli się, że zdrajca Makdonwald uzyskał wsparcie Kremów z wysp zachodnich, istnieje ryzyko że wygra bitwę. Tylko dzięki odwadze Makbeta, który zaatakował Makdonwalda można zawdzięczać zwycięstwo, Makbet zabił Makdonwalda, a bitwa zakończyła się zwycięstwem Szkotów. Od żołnierza Dunkana dowiedział się, że zdrajcy Makdonwaldowi pomagał norweski władca na czele swojej armii, jednak Makbet razem ze swoim przyjacielem Banko zaatakowali nieprzyjacielskie wojska. Żołnierz nie umiał powiedzieć, kto wygrał bitwę. Wtedy pojawił się kolejny posłaniec tan Rosse, który był naczelnikiem hrabstwa. On powiadomił króla Szkocji o zwycięstwie Makbeta nad norweskim władcą- Sweno, który poprosił o ustalenie warunków pokoju. Wyrażono na nie zgodę pod warunkiem, że wpłaci on okup do skarbca na wyspie Sankt Kolmes. Dunkan zadowolony ze zwycięstwa ogłosił Makbeta tanem Kawdoru, wcześniej rozkazał zabić poprzedniego naczelnika hrabstwa Kawdor, ponieważ okazało się , że współpracował on z  Sweno i Makdonwaldem.

             Scena trzecia Na wrzosowisku spotkały się trzy wiedźmy, jedna z nich opowiada o spotkaniu z młodą dziewczyną. Okazało się, że dziewczyna nie dała wiedźmie kasztana, chociaż ta zwróciła się do niej z taką prośbą. Po chwili stwierdziła, że za to, że została obrażona przez dziewczynę zapłaci jej mąż, który płynie do Damaszku. Dwie pozostałe wiedźmy obiecały, że pomogą jej zemścić się na mężu dziewczyny. Wiedźma, która została przez dziewczynę nazwana ,, flądra ‘’ groziła, że statek jej męża nigdy nie zawinie do docelowego portu. Na potwierdzenie swoich gróźb pokazała pozostałym wiedźmom palec sternika. Wtedy można było usłyszeć odgłosy trąb oraz zawiał silny wiatr, te odgłosy zapowiadały pojawienie się Makbeta. Makbet razem z Banko zauważyli wiedźmy, Banko zaczął wątpić, czy są to kobiety, ponieważ miały długie brody. Gdy Makbet rozkazał wiedźmom, aby przedstawiły się, przywitały Makbeta nazywając go na początku tanem Kawdoru, a potem przyszłym królem. „Cześć ci, Makbecie! Cześć ci, tanie Glamis!”. Druga : „Cześć ci, Makbecie! Cześć ci, tanie Kawdor!”, i trzecia: „Cześć ci, Makbecie! Przyszły królu, cześć ci!”. Makbet nie mógł ukryć zdziwienia i żądał wyjaśnień, ponieważ po śmierci swojego ojca Sinela został tanem Glamis, ale nie rozumiał dlaczego nazywają go tanem Kawdoru i przyszłym królem. Nie mniej zdziwiony był Banko, przyjaciel Makbeta, którego wiedźmy przywitały nazywając go ojcem królów. Wiedźmy zniknęły, nie wyjaśniając znaczenia swoich słów. Wtedy Banko zwrócił uwagę na dwie postacie, który zbliżały się do nich, okazało się, że to byli Rosse oraz Angus. Poinformowali oni Makbeta i Banko o zaszczycie jak spotkał Makbeta, którego zasługi w bitwę zostały docenione, a w nagrodę otrzymał tytuł tana Kawdoru. Banko wykrzyknął zaskoczony, że przepowiednia wiedźm zaczyna się wypełniać. Makbet zdziwiony poprosił Rossego o wyjaśnienie, ponieważ tan Kawdoru jeszcze żył, wtedy dowiedział, że został on skazany na śmierć za zdradę. Makbet po raz pierwszy zaczyna zastanawiać się nad swoją przyszłością, jako króla Szkocji, nakazał też zebranym wspólne udanie się do króla Dunkana.