Rola wiedźm

    Istotną rolę w dziejach Makbeta odgrywają wiedźmy.

    • Pierwsza interpretacja roli wiedźm:

      Pojawiają się w dramacie dwa razy, ujawniając ukryte marzenia, namiętności i dążenia głównego bohatera, symbolizując utajone zło. Ich przepowiednie, choć wydają się bardzo konkretne, w istocie ukazują przyszłe dwuznacznie, a dla głównych bohaterów  wręcz zwodniczo. Wiedźmy uosabiają pokusy i myśli Makbeta, czyli jego wewnętrzny świat.

      • Druga interpretacja roli wiedź :

      Druga interpretacja roli wiedź jest bardziej powszechna i ma wielu zwolenników. Według niej wiedźmy symbolizują zło, które znajduje się na świecie. Jest to potężna siła, która nie tylko  pojawia się na  świecie, ale też znajduje się wewnątrz człowieka. To ona wpływa na postępowanie głównych bohaterów i prowokuje ich do zbrodni.

      W czasach Szekspira wierzono w czary oraz w związki człowieka z nieczystymi siłami diabelskimi. Czarownie były osadzane oraz palone na stosach. Wiedźmy w tragedii są więc traktowane przez czytelników jako istoty ludzkie, które znajdują się w kontakcie z nieczystymi, diabelskimi siłami. To one są pośrednimi sprawcami najbardziej tragicznych wydarzeń w utworze, źródłem nieszczęścia, to one prowokują zbrodnię. Wiedźmy są odpowiedzialne za stworzenie pozorów, nieprawdziwego wiedzenia rzeczywistości. Wiedźmy mówią na zakończenie pierwszej sceny ,, szpetne jest piękne, a piękne szpetnym ”, co dotyczy gry pozorów. Sprowokowały swoją przepowiednią Makbeta do zbrodni, które sprowadziło na bohatera nieszczęścia. Makbet nie widzi ,,szpetoty ”swojego postępowania, w jego widzeniu rzeczywistości wydają mu się konieczne i ,, piękne”.

      Rola wiedź na początku tragedii sprowadza się do zawiązania akcji, doprowadzeniu do konfliktu, punktu kulminacyjnego oraz daje też odetchnąć widzom sztuki w akcie IV. Ogólnie znaczenie wiedź polega na podkreśleniu potęgi zła, które powoli ogarnia Makbeta i  prowadzi do pasma zbrodni.