Legenda o świętym Aleksym streszczenie

Rzym.
     
  Aleksy, potomek znakomitego książęcego rodu rzymskiego, był bardzo religijny, przewyższał cnotami chrześcijańskimi swoich rodziców.
      Ożenił się z córką cesarza, ślub dał im sam papież. W dniu ślubu opuścił młodą żonę i dom zamożnych rodziców, zabierając ze sobą ty srebra i złota, ile mógł unieść. Podążył na brzeg morza, wsiadł na okręt, dotarł do Syrii i rozdał ub( gim wszystko, co miał, nawet swoje ubranie. Sam żył odtąd w syryjski Edessie z jałmużny, jako żebrak pod kościołem, spędzając dnie i noce n modlitwie oraz rozmyślaniach o Bogu. Nikt nie wiedział o jego książę cym pochodzeniu.

     Pewnego razu, gdy leżał na mrozie, zstąpiła z obrazu kościelnego Matka Boska, udała się do klucznika i poprosiła go, by wpuścił Aleksego do wnętrza świątyni. Zdumiony klucznik spełnił prośbę, a gdy ta interwencja M Matki Bożej powtarzała się, zaczął opowiadać mieszkańcom miasta o dziwnych wydarzeniach. Kiedy pobożność Aleksego wzbudziła zainteresowanie ludzi, chcąc uniknąć rozgłosu zmieniał miejsca pobytu, był w Tarsie – miejscu urodzenia św. Pawła Apostoła - i po latach tułaczki, dziwnym zrządzeniem opatrzności Bożej, wrócił do Rzymu i trafił do ojcowskiego dworu jako żebrak, nie rozpoznany przez nikogo z rodziny, która na próżno wcześniej go poszukiwała.
     Żywił się resztkami z pańskiego stołu. Przebywał w komórce pod diodami, a służba wylewała na niego pomyje i dokuczała mu. Żył tak w pokucie i umartwieniu przez szesnaście lat, znosząc liczne cierpienia upokorzenia. Czując zbliżającą się śmierć, opisał swoje życie i wyjawił, kim jest. Wkrótce zmarł. Po śmierci Aleksego zaczęły się dziać rzeczy niezwykłe. Dzwony same dzwoniły we wszystkich rzymskich kościołach, co zwracało powszechną uwagę i dziwiło mieszkańców miasta.
   Mały chłopiec powiadomił ludzi o śmierci Aleksego i do ciała zmarłego zaczęły wyruszać procesje – a z nimi kardynałowie, biskupi i kapłani, a nawet sam cesarz. Przy zwłokach zmarłego działy się cuda. Ktokolwiek z chorych zbliżył się do nich, natychmiast wracał do zdrowia. Zmarły trzymał w ręce zwiniętą kartkę, której nikt nie mógł wyjąć. Dopiero żonie Aleksego udało się to zrobić i wówczas zebrani dowiedzieli się, że był synem
Eufamiana, księcia cesarstwa rzymskiego.

Comments are closed.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE