Scharakteryzuj Matkę Bożą. Czego doświadcza ? W jaki sposób przemawia do Syna ?

Scharakteryzuj Matkę Bożą. Czego doświadcza ? W jaki sposób przemawia do Syna ?

Ten dramatyczny monolog uwydatnia zarówno ludzki wymiar cierpienia Sy­na, jak i prawdziwie matczyną boleść Maryi. Nigdzie w polskiej literaturze średniowiecznej nie wyrażono dosad­niej człowieczeństwa głównych postaci historii zbawienia, nigdzie nie widać wyraźniej, że Chrystus i Jego Matka byli również ludź­mi. Maryja wielokrotnie używa zaimków „ja” i „mój” (w róż­nych formach przypadkowych), posługuje się zdrobnieniami i określeniami bardzo dosadny­mi (często używany jest motyw krwi), które podnoszą emocjo­nalną temperaturę wypowiedzi. W monologu daje się zaobser­wować opozycję pomiędzy dwiema sferami rzeczywistości: sakralną (czyli świętą, nad­ziemską) i ziemską. Obrazuje ją cytowany już wers Synku, bych cię nisko miała…, z które­go wynika, że Jezus jest zawie­szony gdzieś wysoko, a Maryja nie może Go dosięgnąć (kilka wersów dalej mamy właśnie: nie Iza (tzn. nie można) dosiąc twego świętego ciała). Anonimowy twórca polski znał prawdopodobnie wiele dzieł europej­skich, przedstawiających skargi Ma­ryi pod krzyżem, potrafił jednak nadać swemu dziełu indywidualny, niepowtarzalny koloryt. Nie trzeba nawet rozumieć znaczenia wszyst­kich wyrazów, aby poczuć siłę od­działywania tych wersów. Nawet jeśli przy lekturze umknie nam formalna złożoność monologu Maryi, na pew­no zwrócimy uwagę na pełną bólu to­nację jej wypowiedzi. Ten ból jest przekonujący nawet w kilkaset lat po powstaniu dzieła. Lament święto­krzyski jest arcydziełem; jego autor, mimo że posłużył się obiegowymi motywami, stworzył żywą, przejmu­jącą postać cierpiącego człowieka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE