Gabriela Borejko charakterystyka

Główną bohaterką powieści ,, Kwiat kalafiora ’’ Małgorzaty Musierowicz była Gabriela  najstarsza córka w rodzinie Borejków.  To siedemnastoletnia sportsmenka o niebywale długich nogach.

Wyróżniały ją szerokie  i stanowcze brwi. Pod tymi brwiami znajdowały się inteligentne brązowe oczy o stanowczym spojrzeniu. Jej rumianą twarz zdobiły piegi oraz inteligentne oczy. Gabrysia wyglądem przypominała chłopca, chodziła  na co dzień ubrana wytarte dżinsy „Odra”, burą kurtkę i nieokreślonego koloru beret filcowy, wciśnięty byle jak na krzywo przyciętą blond czuprynę. Nie ceniła elegancji, nie przywiązywała dużej wagi do wyglądu zewnętrznego. Uważała, że ,, gapienie się w lustro jako  czynność ściśle użytkowa rozsądny człowiek ogranicza do kilku najkonieczniejszych chwil .’’

Gabriela była licealistką oraz cenioną koszykarką  w AZS-ie, medalistką ze spartakiady.  Lubiła czytać książki, wolała wieczorem poczytać pożyczoną od ojca „Fizjognomikę” Arystotelesa niż wyjść na prywatkę. Rodzice Gabrysi często kupowali książki, nauczyli córki cenić dobrą literaturę ; ,, w efekcie tej polityki Borejkówny były dziewczętami inteligentnymi, pełnymi erudycji zaskakującej w ich wieku ’’. W czasie dyskusji Gabrysia  umiała błyskotliwie  wykorzystać informacje przeczytane w książkach, swobodnie posługiwała się zapamiętanymi cytatami i aforyzmami. Wyróżniała się wśród rówieśników inteligencją oraz oczytaniem.

Nastolatka darzyła dużą sympatią Janusza Pyziaka, z którym często spędzała czas. Gabriela okazała się odpowiedzialną  i bardzo dojrzałą siedemnastolatką, udowodniła to w czasie choroby matki, gdy  umiała dobrze zaopiekować się siostrami. Nie potrafiła dobrze gotować, świadczy o tym epizod, gdy przypaliła morszczuka przygotowywanego na  rodzinny obiad.

Myślę, że Gabrysia Borejko to godna naśladowania nastolatka o wszechstronnych zainteresowaniach. Dziewczyna doskonale umiała pogodzić  treningi  z nauką oraz obowiązkami domowymi.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE