Odszukaj personifikację w przedstawieniu krzaku i limby.

Odszukaj personifikację w przedstawieniu krzaku i limby.

Poszczególne sonety w cyklu czterech sonetów Krzak dzikiej róży Jana Kasprowicza połączone są tematycznie motywem krzyki dzikiej róży rosnącej obok powalonej przez limbę. W utworach można dostrzec wpływ symbolizmu. Dowodzą tego dwa symbole ( pierwszym jest ,, krzak dzikiej róży '', drugim ,, limba '') oraz metaforyka personifikująca różę (,, krzak dzikiej róży (..) skronie do zimnej tuli ściany ''.

Poeta ukazuje egzystencjakne lęki róży, która przytulona do skał, ma za jedynego sąsiada zwaloną przez burzę i próchniejącą limbę. Pień limby przypomina róży o przemijaniu, wskzuje na bliskość i nieuchronność śmierci.

Wszystkie cztery sonety są oparte na kontraście :róża stanowi symbol życia, a limba – śmierci. Obraz róży został przedstawiony w dynamiczny sposób, zmienia się dzięki słońcu i krajobrazowi. Zmianie uleg równieć limba, w koljenych sonetach poeta przedstawia, jakby kolejne fazy śmierci, drzewo zaczyna umierać, rozpadać się.

Symbolika utworu sygnalizuje dostrzeżenie przez poetę problemu przemijania, ale też lęków i obaw egzystencjalnych wybitnej jednostki.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE