Odnosząc się do inspiracji horacjańskich w Pieśniach Jana Kochanowskiego, opisz, w czym wyraza się naśladowanie przez kochanowskiego utworów Horacego i współzawodnictwo z łacińskim mistrzem.

Odnosząc się do inspiracji horacjańskich w Pieśniach Jana Kochanowskiego, opisz, w czym wyraża się naśladowanie przez Kochanowskiego utworów Horacego i współzawodnictwo z łacińskim mistrzem.

      Największym autorytetem spośród poetów starożytnych cieszył się w dobie renesansu i w stuleciach następnych Horacy, autor refleksyjnych wierszy, cechujących się wielką powściągliwością w prezentowaniu uczuć i charakterystyczną metaforyką, wiążącą przeżycia ludzkie ze światem natury. Atrakcyjna była też dla twórców odrodzenia zawarta w poezji Horacego filozofia życiowa, łącząca harmonijne elementy stoickie i epikurejskie. Zjawisko naśladowania w liryce europejskiej modelu poezji, którą stworzył rzymski mistrz, nazywamy horacjanizmem.
Do dorobku poetyckiego Horacego nawiązywał też Kochanowski. Wiele spośród tekstów wchodzących w skład zbioru Pieśni to mniej lub bardziej swobodne adaptacje wierszy antycznego mistrza. Tak właśnie jest w wypadku Pieśni XXIV. Jan Kochanowski potrafił jednak nasycić horacjańskie motywy osobistym tonem. Podejmując podobne tematy i naśladując styl Horacego, polski poeta wyrażał swoją filozofię życia i twórczości. Znajdował też radość w utożsamianiu się z wielkim poprzednikiem.
  Pieśń XXIV można uznać za manifest dumy poetyckiej. Twórca nie musi bać się śmierci. Czeka go bowiem nieprzemijająca sława, tak jak protoplastę wszystkich poetów – Orfeusza, który po śmierci przemienił się w łabędzia. Wzorem Horacego, który często kierował swoje utwory do konkretnych osób, Kochanowski zwraca się do towarzysza swoich studiów, a potem mecenasa , biskupa Piotra Myszkowskiego. Przeczuwa zbliżającą się śmierć, ale nie szuka u przyjaciela duchowej, religijnej pociechy. Wręcz przeciwnie- opisując swoją cudowną przemianę, swobodny lot nad światem i wciąż rosnącą sławę, śmiało wyznaje, że niepotrzebne mu będą żałobne ceremonie, modlitwy i łzy. Może przecież z dumą powtórzyć za Horacym, ,, nie wszystek umrę” ( non omnis moriar ).
W twórczości Kochanowskiego podstawą budowy wiersza jest wers o regularnie powtarzającej się liczbie sylab. Tak i sposób ukształtowania tekstu poetyckiego w literaturze polskie nazywamy sylabizmem.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE