Główne wątki w Odysei


    Bohaterem Odysei jest najsprytniej­szy z Greków, król Itaki Odyseusz, właściwy zdobywca Troi, gdyż to on wpadł na pomysł, aby podstępnie wprowadzić w obręb murów niezdo­bytego miasta drewnianego konia z ukrytymi wewnątrz wojownikami. Epos przedstawia losy bohatera, któ­ry po zdobyciu Troi usiłuje powrócić do domu. Akcja poematu rozpoczyna się w momencie, gdy Odyseusz prze­bywa na wyspie Ogygii, jako kocha­nek nimfy Kalipso – od zdobycia Troi minęło lat dziesięć. W tym samym czasie o rękę (i majątek) jego żony Penelopy ubiega się tłum zalotników, przekonanych, że król Itakizginął nie powróci. Nie wierzy w to jego syn Telemach i za radą Ateny posta­nawia wyruszyć na poszukiwanie oj­ca – w swej podróży odwiedza dawnych uczestników wyprawy na Troję, Nestora i Menelaosa.W tym samym czasie Hermes przyno­si Kalipso rozkaz, aby pozwoliła Odyseuszowi odpłynąć. Heros buduje tratwę i puszcza się na morze, ale spotyka go burza zesłana przez Posejdona; cudem ratuje życie, lądując na wybrzeżu krainy Feaków.Tam znajduje go Nauzykaa, córka króla Alkinoosa, dzięki niej boha­ter dostaje się na dwór królewski i tam opowiada o swych losach, dziesięciu latach tułaczki. W tej retrospekcji po­znajemy jego słynne przygody: spotka­nie z Lotofagami i Cyklopami (jednego z nich, Polifema. podstępnie oślepił, za co ścigał go gniew Posejdona), pobyt u Eola, na wyspie wiatrów, przygodę z czarodziejką Kirke, lubiącą zamieniać nieproszonych gości w świnie, jest też relacja o zejściu do Hadesu, wreszcie perypetie z potworami, syrenami wabiącymi cudownym śpiewem żeglarzy na skały, czy niszczącymi statki Charybdą i Skillą. W przygodach tych drużyna Odysa ponosiła dotkliwe straty, tracąc ludzi i okręty, ale szali nieszczęść dopełniło wybicie przez jego towarzyszy stad by­dła poświęconego Heliosowi. Na wyspę Kalipso dotarł już sam. Wzruszeni opowieścią Feakowie po­stanawiają odwieźć bohatera do do­mu, do upragnionej Itaki. Tam, nieroz­poznany, staje do konkurów o własną żonę – spotkanie z gromadą rozocho­conych zalotników kończy się ich rze­zią. Wreszcie Odys, rozpoznany przez bliskich, może zaznać domowego szczęścia, za którym tak tęsknił. Epos ten ma kunsztowniejszą budowę od Iliady, daje też obszerniejszy obraz świata, opisy rozmaitych krain pozna­wanych przez czytelnika śledzącego wę­drówki bohatera. Warto zwrócić uwagę, że przedstawiany w Odysei świat jest nieco łagodniejszy, bardziej przyjazny, niż w Iliadzie, np. Odyseuszem opieku­je się Atena, nieustannie czuwająca nad swym ulubieńcem i interweniująca w chwilach krytycznych. Intrygująca jest sama postać bohatera, archetypu wędrowcy, symbolizującego człowieka nieustannie poszukującego sensu życia, zmagającego się z przeciwnościami losu i zarazem niezłomnego w swym pra­gnieniu dotarcia do celu.

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany.