Bohater bajroniczny i werterowski w literaturze polskiej.

    Bohater bajroniczny i werterowski w literaturze polskiej.

    Bohater bajroniczny został wykreowany przez G.G. Byrona w utworze Giaur. Charakterystyczną cechą bohatera jest bunt wobec świata, norm, konwencji i stosunków w nim panujących. Samotny i nie rozumiany walczy przeciwko tym normom, kierowany miłością do ojczyny i kobiety, jego dążenia kończą się klęską. Przeżywa silne emocje i namiętności, którym się całkowicie poddaje. W końcu prowadzi to d ozbrodni. Jest aktywny, niezależny, dumny ,a duże poczucie własnej wartości, własnego indywidualizmu. Bohater bajroniczny to przede wszystkim romantyczny buntownik.

    Bohater werterowski został stworzony przez J. W .Goethego w Cierpieniach mlodego Wertera. W jego życiu główna rolę odgrywają uczucia, jest nadwrażliwy, delikatny i subtelany. Żyje wyobrażeniami, marzeniami o boskiej kochance, dlatego stroni od świata. Nie potrafi walczyć oswoje uczucia, jesy bierny. Godzi się n rzeczywsitość, a ponieważ nie potrafi znieść cierpienia swpowodowanego rozstaniem z ukochaną popełania samobójstwo. Bohater werterowski to człowiek wykształcony, który potrafi zachować się w towarzystwie, jednak od niego ucieka. To romantyczny kochanek.