Wymień i omów trzy toposy renesansowe.

Wymień i omów trzy toposy renesansowe.

          Arkadia to wyidealizowana kraina zamieszkiwana przez szczęśliwych  pasterzy , którzy z dala od zagrożeń cywilizacji prowadzą beztroskie życie w zgodzie z naturą. W XVII – XVIII wieku topos Arkadii stał się inspiracja dla wielu  pisarzy do literatury wprowadził go Wergiliusz. W rzeczywistości Arkadia była surową krainą położoną w Grecji.

        Dla epoki odrodzenia charakterystyczny jest topos Boga artysty ( łac. Deus artifex ). W tym okresie uważano, że Bóg, tworząc świat przypominał doskonałego artystę. Boskie dzieło stworzenia jest pierwszym dziełem sztuki, niedoścignionym wzorcem dla innych twórców. W Hymnie Kochanowski wyraża stosunek człowieka do Boga, podziwiając jego dzieło, które zachwyca prostotą oraz harmonia. Wszystko jest doskonale zaplanowane. Podobieństwo między Boskim aktem stworzenia i pracą artystyczną zmienia pozycje twórców w ówczesnym społeczeństwie. Malarze, rzeźbiarze czy architekci, którzy w średniowieczu byli uważani za zwykłych śmiertelników, w dobie odrodzenia stali się przedmiotem kultu. O Michale Aniele mówiono ,, boski ‘’ Leonardo da Vinci  czy Rafael żyli wśród ówczesnej arystokracji, ponieważ wyróżniał ich niezwykły talent.

        Topos zmiennej Fortuny – W starożytności zmienne szczęście uosabiała rzymska bogini Fortuna. Była zwykle przedstawiona jako kobieta z zawiązanymi oczyma, trzymająca w dłoni róg obfitości i ślizgająca się po morzu na kole lub kuli. Uważano, że Fortuna ma dwie twarze : dobrą symbolizującą szczęście, i złą przedstawiającą nieszczęście. Główną cechą bóstwa była zmienność.  W Pieśni IX Kochanowski podkreśla zmienność Fortuny, człowiek powinien być przygotowany na zły los, ale nie można się nigdy załamywać, ponieważ można spodziewać się odmiany losu na lepszy. Nie można  wierzyć w trwałość szczęścia.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE