Scharakteryzuj najważniejsze gatunki epickie i publicystyczne funkcjonujące w pozytywizmie.

Scharakteryzuj najważniejsze gatunki epickie i publicystyczne funkcjonujące w pozytywizmie.

W pozytywizmie gatunki epickie stały się najważniejsze. Literatura w okresie pozytywizmu  miała  za zadanie kształtować postawy i poglądy społeczeństwa. Epika stała się narzędziem do wychowania nowego społeczeństwa.

Dużą popularnością cieszyły się krótkie formay prozatorskie : nowela, opowiadanie, obrazek. Najważniejsza stała się powieść. Przykładem noweli była ,, Kamizelka '' Bolesława Prusa, która ukazała losy małżeństwa ciężko chorego urzędnika i nauczycielki.

Wiodącą odmianą powieści była powieść tendencyjna, czyli utwór zawierający tezę, mająca pełnić funckje wychowawcze. Bohaterowie i fabuła w powieściach tendencyjnych służyły do udowodnienia słuszności zawartego w utworze dydaktycznego przesłania. Świat przedstawiony był zazwyczaj skonstrastowany (dobro i zło ). Bohaterowie pozytywni postępowali, tak aby pokazać właściwy sposób postępowania, a bohaterowie negatywni reprezentowali poglądy niepopularne w epoce pozytywizmu. Tak skonstruowana fabuła często wydawała się mało prawdopodobna i sztuczna.

Przykładem powieści tendencyjnej były utwory Elizy  Orzeszkowej  – „ Na prowincji” (1870), „Marta” (1873). Bohaterką powieści ,,Marta '' była młoda wdowa, która po śmierci męża została z małą córeczką bez środków do życia.

Innym gatunkiem była powieść historyczna, jednak nieceniona przez pozytywistów, ponieważ nie zawierała oprócz aspektu poznawczego żadnego przesłania pozytywistycznego. Przykładem powieści historycznej był ,, Faraon '' Bolesława Prusa, odwołująca się do przeszłości oraz ukazująca mechanizmy władzy.

Przykładem powieści pozytywistcyznej, która ukazuje idee naprawy społeczeństwa skonfrontowane z rzeczywistością była  ,, Lalka '' Bolesława Prusa.

Ważnym gatunkiem publicystycznym w okresie pozytywizmu był felieton, zwany kroniką. Był to gatunek literacki wykorzystujący literackie środki artystyczne, wyróżniający się swobodą styly i kompozycji. Charakterystyczne były dla niego elementy humory oraz satyry, które służyły do przedstawienia subiektywnego punktu widzenia autora.

W latach 1874- 1911 Bolesław Prus publikował felietony w wielu czasopisamach. ,, Kroniki tygodniowe '' zamieszczałw ,, Kurierze Warszawskim '' , ,, Nowinach '', Tygodniku Ilustrowanym '' . ,, Kroniki tygodniowe  '' Prusa była źródłem wiedzy o przemianach cywilizacyjnych, życiu codziennym, obyczajach i problemach społeczeństwa polskiego w drugiej połowie XIX wieku.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE