Porównaj sposoby mówienia o rzeczywistości w wierszach Juliana Tuwima, Bolesława Leśmiana i Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej

Porównaj sposoby mówienia o rzeczywistości w wierszach Juliana Tuwima, Bolesława Leśmiana, Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej.

Twórczość Marii Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej pokazuje jak duże zaszły zmiany obyczajowe w pierwszej połowie XX wieku.  W 1926 roku ukazuje się tom ,, Pocałunki '', który składa się prawie z samych miniatur, które nawiązują do tradycji antycznego epigramatu i poezji japońskiej.  Świat, który kreuje w swoich wierszach podkreśla obraz kobiety nowoczesnej, wyemancypowanej. Kobieta w poezji poetki ma dwie twarze : jedną jest to krucha, wrażliwa dama, druga należy do niezależnej i silnej emancypantki. Poetka w wierszach odważnie mówi o uczuciach, pragnieniach i niepokojach.Poetka wnikliwie opisuje uczucia, jakie towarzyszą rozstaniu z ukochanym: ból, rozpacz, strata sensu życia. Uczucia swoje opisuje w miniaturach ,, Miłość'' czy ,, Fotografia ''.

Podobnie jak Julian Tuwim opisuje w swoich wierszach niepokój związany z nieuchronnością przemijania, starzenia się i śmierci. Taki obraz opisuje w wierszach ,, Kurze łapki ''.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE