Wytłumacz na czym polegał barkowy iluzjonizm w sztuce ? Czy zgadzasz się z opinią, że był zapowiedzią współcześnie stosowanej techniki 3D ?

Wytłumacz na czym polegał barkowy iluzjonizm w sztuce ?Czy zgadzasz się z opinią, że był zapowiedzią współcześnie stosowanej techniki 3D ?

      Według barokowych myślicieli i  artystów ludzka wiedza o świecie jest tylko złudzeniem. Podstawą poznania są bowiem zmysły, które oszukują człowieka. To, co widzimy, słyszymy,czujemy wynika z budowy ludzkiego oka czy ucha, a nie z natury rzeczywistości. Złudzeniem jest nie tylko natura rzeczy, ale także całe życie człowieka przerażająco krótkie, wypełnione długotrwałą walką, polegające na przywdziewaniu niezliczonych masek. Ludzie wciąż udają, grają jakieś role, biorą bezwartościowe rekwizyty za bezcenne skarby. Świat przypomina wielką scenę teatralną, na której rozgrywa się dramat istnienia. W epoce baroku porównanie świata do teatru było bardzo popularne. Ten starożytny topos znany z dzieł Platona, Cycerona, Seneki,  spopularyzowany w okresie renesansu przez Erazma z Rotterdamu, w Polsce przez Jana Kochanowskiego wyjątkowo dobrze odpowiadał barokowemu odczuciu iluzjonistyczności  istnienia,  gdy ostatecznie zwątpiono w wolność i moc człowieka.

      Najważniejszym celem sztuki było jak wywarcie jak największego  wrażenia u odbiorcy. Służyły do tego takie środki wyrazu jak: kontrast, zawiłość formy i optyczne złudzenie. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się problemy dotyczące przedstawiania światła  i ruchu. Jedną z głównym cech sztuki baroku był iluzjonizm czyli dążenie do stworzenia złudzenia rzeczywistości.Aby uzyskać taki efekt  barokowe wnętrza chętnie dekorowano  malowidłami otwartych okien i drzwi,  za którymi rozciągał się złudny krajobraz. Sufity lub plafony dekorowano widokami nieba lub unoszących się postaciami.

        Oszukiwanie rzeczywistości to zapowiedź techniki 3D tak popularnej we współczesnej kulturze. Dlaczego  oszukiwanie ? Tak można nazwać  sytuację, w której siedząc przed płaskim ekranem, oglądamy  film, a mózg jest przekonany, że patrzy na trójwymiarową rzeczywistość.  Rozum wie, że widzi dwa wymiary, ale zmysły poddają się złudzeniu. Jak to się dzieje, że postrzegamy rzeczywistość w trzech wymiarach? Po pierwsze, jedno oko widzi obrazy pod nieco innym kątem niż drugie. Mózg ludzkie jest  w stanie dwa strumienie danych zinterpretować jako obraz przestrzenny. Dysponując obrazem dostarczonym przez parę oczu, jest w stanie stworzyć w umyśle świat składający się z trzech wymiarów. Takie poddanie się złudzeniu zgodne jest barokowym iluzjonizmem, czyli dążeniem do wykreowania złudzenia reczywistośći.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE