Piewcy sarmatyzmu i jego krytycy w baroku. W zakończeniu zawrzyj własną ocenę sarmatyzmu.

Piewcy sarmatyzmu i  jego krytycy w baroku. W zakończeniu zawrzyj własną ocenę sarmatyzmu.

Pamiętniki Jana Chryzostoma Paska obejmują lata 1656- 1688. Dzieło autora  to ważny dokument pokazujący obraz  XVII – wiecznego szlachcica . Narrator podkreśla wyższość modelu życia opartego na ideologii sarmackiej. Portretuje siebie jako wzór szlacheckich cnót: dobrego katolika, miłośnika natury  i prostego życia na wsi. Często nie potrafi dostrzec szlacheckich wad: megalomanii, warcholstwa czy ksenofobii.

Wacław Potocki jest najwybitniejszym przedstawicielem nurtu sarmackiego.

Wacław Potocki w ,, Wojnie chocimskiej '' przedstawia losy bohaterów, szlachty polskiej na tle ważnych wydarzeń historycznych, wojny z Turcją. Akcja utworu rozgrywa się w 1621 roku w obozie szlacheckim pod Chocimiem i na polu bitwy. Hetman Jan Karol Chodkiewicz został w utworze ukazany jako wzór sarmackiego wojownika i wodza. Jest wierny wyznawanym przez siebie ideałom., gotowy do poświęceń, mężnie bierze udział w walce, gdyż pragnie spełnić swój obowiązek. Swoją bohaterską postawą dodaje innym odwagi. Broni wiary chrześcijańskiej i ojczyzny. Sarmaci, ktorych przedstawia w utworze Potocki, czyli szlachta polska wyróżnia się szlachetnością, mestem oraz umiłowaniem ojczyzny i wolności. Taki wyidealizowany obraz Sarmaty sprawia, że Wacława Potockiego możemy uznać za piewcę saramtyzmu.  Utwór ma charakter moralizatorski. Autor przedstawia w nim danych Polaków, głównie hetmana Chodkiewicza jako wzór sarmackiego wojownika. Sarmata ma być człowiek walecznym odważnym, który doskonale posługuje się bronią i zna się na technice wojennej. Najważniejszymi dla niego wartościami są : ojczyzna, wolność i władca. powienien wierzyć w zwycięstwo oraz pamiętać o tradycji walecznych przedków, czyli plemieniu walecznych Sarmatów. Walka w obronie ojczyzny wiąże się w wiarą, że Polska jest przedmurzem chrześcijaństwa, i staje się obowiązkiem. Sarmaci są przekonani o wyjątkowości swojego narodu oraz z lekceważenie odnoszą się do innych narodów.

Krytycy sarmatyzmu podkreślają, że barok to epoka, gdzie Polacy nie mieli kompleksów wobec innych narodów. Przeciwnie byli dumni z polskiego stylu życia, kultury i osiągnieć. Prowadzilo to do megalomani narodowej.

Potocki również syngalizuje w utworze sarmatyzm jako negatywne zjawisko społeczno – kulturowe. Przeciwstawia dawnym Sarmatom współczesną mu szlachtę, która jest przedstawiona w licznych dygresjach w sposób satyryczny. Współcześni Polacu chcą mieć tylko przywileje, a nie znają obowiązków, Zapomnieli, jak się walczy. Hołdują zagranicznej modzie, co stalo się przyczyną upadku tradycji i moralności. Przywiązują wagę do wystawnego stylu życia. Krytyka skierowana jest głównie do magnaterii, którą poeta oskarża o przwodnictwo na drodze do degradacji obyczajów.

Myślę, że sarmatym prowadził do konfliktów między szlachtą, sprawiał, że skupiali się na pojedynkach, kłótniach oraz walką z tym, co obce. Kultura, która całkowicie odrzuca obce wpływy nie rozwija się i prowadzi do oslabienia państwa. Sarmatym doprowadził do rozbiorów Polski.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE