Człowiek baroku wobec Boga. Omów temat przywołując odpowiednie przykłady dzieł sztuki.

Człowiek baroku wobec Boga. Omów temat przywołując odpowiednie przykłady dzieł sztuki.

    Cechą charakterystyczną barokowego odczucia świata są bolesne rozterki : z jednej strony pisarzy i artystów tej epoki fascynuje bogactwo i piękno rzeczywistości, z drugiej mają świadomość, że zmysły oszukują, a świat wydaje się inny, niż to człowiekowi się wydaje. Należy odrzucić jego piękno i dążyć do wartości duchowych. Gdzie jednak ich szukać ? Tylko prawdziwa i głęboka wiara mogłyby pomóc zwalczać pokusy świata i skierować człowieka ku jednemu celowi – Bogu. Jednak trudno o głęboko wiarę  w nękanej wątpliwościami epoce. Twórcy baraku nie potrafili tak jak artyści renesansu pogodzić miłości do świata z miłością do Boga. Powtarzali, że należy dokonać wyboru : albo Bóg albo świat. Jedni szukali zapomnienia w erotyzmie, który jednak kojarzył się z ciemną sferą  cierpienia i śmierci. Inni głosili absolutną ascezę , jeszcze inni malowali rozkosze żywota, by potem ujawniać ich prawdziwą postać – nędzę przemijania i rozpad materialnego piękna. Sztuka baroku jest pełna dysonansów i napięć.

     Nawrócona Maria Magdalena , była jednym z ulubionych tematów sztuki baroku – epoki gorących przeżyć religijnych , rozterek wątpliwości i częstych zmian wiary . Obraz Maria Magdalena Georges’ a de La Tour przedstawia grzesznicę opierającą splecione dłonie na czaszce , symbolizującej kruchość życia i nieuchronność przemijania.

     Wiersze Mikołaja Sępa Szarzyńskiego wyrażają ducha nowej epoki – baroku. Poeta w swojej poezji podkreśla słabość i grzeszność człowieka , całkowicie uzależnionego od Stwórcy , który uosabia wszelką doskonałość . W Sonecie II ,, Na one słowa Jopowe: Homo natus de muliere, brevi wivens tempore etc. ” wyraża zdziwienia ze związku Boga i człowieka , zastanawia się dlaczego nieskończona Doskonałość chce , a nawet żąda  miłości  od istot tak nędznych jak ludzie. Barokowy poeta chętnie odwołuje się do paradoksów , tylko one mogą oddać zagubienie w świecie  człowieka , wątpliwości oraz niepokoje.

    Barok to też początek kontreformacji, wielkiego ruchu zmierzającego do odnowy Kościoła skierowanego zarazem przeciwko innowiercom. Głównymi szermierzami kontrreformacji byli jezuici, ważnym orędziem w działalności zakonu była sztuka.  Protestanci odnosili się niufnie do malarstwa czy rzęźby, widząc w nich rodzaj zakazanego w Starym Testamencie bałwochwalstwa.  Z kolei kościoły jezuickie zaskakiwały bogactem forma architektonicznych o obfitością wnętrza. Sztuka jezuicka miała przyciągać i olśniewać.

      Kościół II Gesu w Rzymie  projektu Giacomo Barozzi to manifestacja potęgi zakonu jezuitów, świątynia , której kształt architektoniczny jest podporządkowany propagandzie wiary. Monumentalna fasada nie zdradza bogactwa wnętrza. Przestrzeń przed ołtarzem otwiera się w górę, w nieskończoność do nieba, co sygnalizuje wpadający do środka przez niewielką latarnię promień światła. Ołtarz jak scena teatralna, widoczny jest z każdego miejsca. Z nawy głównej pod ciężkimi arkadami można przejść do bogato dekorowanych kaplic.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE