Jerzy Królikowski Horacjańska refleksja nad życiem

Jerzy Królikowski

Horacjańska refleksja nad życiem


[1] Do przyjaciół głównie zwraca się też Horacy w odach refleksyjnych, które stanowią koronę jego liryki i jej specjalną, osobliwą właściwość. I w odach, podobnie jak w satyrach i listach, głosi Horacy swą mądrość życiową, będącą swoistą mieszaniną elementów epikurejskich i stoickich.

[2] Często przeciwstawia własne pragnienia temu, o co w pocie czoła ubiega się tłum: bogactwo, zaszczyty, władzę. On pragnie żyć spokojnie i beztrosko, pragnie swobody i niezależności, pragnie dożyć w pełni władz umysłowych starości, osłodzonej pieśnią. Najwyższe szczęście i spokój duszy nie podległy zmianom fortuny. Kto się trzyma w życiu "złotego środka", ten w szczęściu zachowa miarę, przygotowany na zmiany fortuny, a w złej doli nie upadnie na duchu. Nie trzeba myślą sięgać daleko w przyszłość, ale cieszyć się tym co dzień niesie, i pełną ręką czerpać z uroków życia(carpe diem).

[3] Z myślą o urokach świata i życia kojarzy się często myśl o śmierci, której posępne a nieruchome skrzydła rzucają cień na żywot zarówno biedaka, jak bogacza, i sprawiają, że ludzkie szczęście jest ograniczone ciasnymi granicami krótkotrwałego życia. Nie trwoży ona jednak poety raczej zachęca do porzucenia troski o znikome doczesne dobra i do radowania się z powabów świata.[…]

[4] Refleksja moralna towarzyszy poecie na każdym kroku. Np. piękność natury , dla której ma bystre oko i którą umie malować drobnymi, ale wyrazistymi rysami, nasuwa mu skojarzenie z ludzkim życiem i ludzkimi sprawami.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE