Jean Tarrou charakterystyka

Jean Tarrou

  • Pojawił się w Oranie parę tygodni przed epide­mią dżumy i zamieszkał w hotelu w centrum miasta, lecz nik( nic potrafi powiedzieć, skąd pochodzi, ani
  • dlaczego sprowadził się właśnie tutaj. Najczęściej można go spotkać na plaży (bardzo lubi pływać) lub u hiszpańskich tance­rzy i muzyków.
  • Zaprzyjaźnia się z doktorem Rieux i wyjawia mu koleje swojego życia. Pochodził z bogatej rodziny, gdyż jego ojciec był zastępcą proku­ratora generalnego. Jean wiódł spokojne i po­układane życie do momentu, gdy zorientował się, że ojciec skazuje ludzi na śmierć i uczest­niczy w egzekucjach. Postanowił uciec z domu i walczyć przeciwko karze śmierci. Wstąpił do pewnego ugrupowania politycznego, z ramienia którego walczył w wielu krajach Europy. Wtedy po raz kolejny zrozumiał, że także bezpośrednio przyczynia się do ludzkiej śmierci. Nie mógł się na to zgodzić i postanowił sobie, że będzie żył tak, by nikogo nie narażać na krzywdę. Posta­nowił szukać spokoju. Zwierzył się doktorowi, że chce go odnaleźć w świętości (mimo iż nie wierzy w Boga) poprzez pomaganie innym. Dlatego z ochotą przyjmuje wyzwanie, jakie niesie ze sobą epidemia dżumy. Twierdzi, że sam jest od dawna zadżumiony i pragnie się od tego uwolnić.
  • Jest jeszcze młodym i postawnym mężczyzną o twarzy masywnej i porytej, zamkniętej sze­rokimi brwiami.
  • Ma szare i przenikliwe oczy, jest zawsze uśmiechnięty, słynie z dobroci.
  • Podejmuje się organizowania ochotniczej służby cywilnej, która pomaga zwalczyć dżu­mę i opiekuje się chorymi. Nie przejmuje się związanym z tą działalnością zagrożeniem. Mimo męczącej pracy nie przestaje być ser­deczny dla innych. Z uwagą i skupieniem wy­słuchuje ich zwierzeń, dlatego Cottard lubi go odwiedzać. Rozumie ludzkie słabości i nie ma za złe Cottardowi jego kryminalnej przeszłości. Wyjawia tylko, że jednego nie może mu wyba­czyć: zgody na cierpienie i śmierć niewinnych.
  • Razem z doktorem walczy przeciwko dżumie, lecz kierują nim odmienne pobudki. Twierdzi, że nie wolno zgadzać się na zarazę, dlatego jest po stronie Rieu.
  • Lubi obserwować ludzi. W notatkach szczegó­łowo opisuje zachowanie ulubionych mieszkań­ców Oranu, np. plującego na koty staruszka.
  • Umiera w końcowej fazie dżumy, gdy zaraza się cofa. Ma objawy obu jej odmian: dymienicowej i płucnej. Zgadza się na śmierć i chce ją przyjąć z godnością. Jest to dla niego koniec męczącej drogi uwalniania się od zadżumienia.
 

 

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE