Jak powstała Rada Trzech ?

      Rada Trzech na początku swojej działalności, co miesiąc składała przed walnym zgromadzeniem sprawozdanie z działalności, motywując każde swoje postanowienie, a zebrani wypowiadali się, głosując: istnienie Rady zależało od comiesięcznej aprobaty ogółu. Nieco później uznano te zebrania za zbyt częste i odbywały się co drugi miesiąc, potem co trzeci, a punkt regulaminu zmodyfikowano w ramach walki z biurokracją: ogólne zgromadzenie, czyli najwyższą władzę społeczności sanatoryjnej zwoływano się w razie potrzeby.

       Doktor Jael nie ingerował w działalność rady. Przyjął też ze spokojem wiadomość, że na zebraniu zwołanym w trybie nadzwyczajnym jeden z kuracjuszy zarzucił Radzie manipulację regulaminem i korzystanie poza kolejką z rowerów Wodnych. Rada obraziła się, złożyła dymisję, którą przyjęto i na Pierwszego wybrano właśnie tego kuracjusza, który wystąpił przeciwko radzie, oraz dwóch innych chłopców, wskazanych przez niego. Nie było jeszcze wtedy podziału na Pierwszego, Drugiego i Trzeciego, członkowie Rady mieli równe prawa. Wtedy też, wybrany na Pierwszego kuracjusz, przekonał zgromadzenie o korzyściach jednoosobowej odpowiedzialności – gdy przed kolektywem odpowiada w równej mierze trzech ludzi, jeden może zrzucać na drugiego winę. Zgromadzenie ogólne zarządziło wybory i postanowiło, że nowym Pierwszym powinien zostać poeta.
      W tym celu ogłoszono konkurs na wiersz, chodziło o wiersz liryczny i wzniosły, który zaświadczyłby o szlachetności kandydata, jego uczciwości wewnętrznej, poczuciu sprawiedliwości i prawości charakteru. Otrzymano kilka utworów poetyckich w zalakowanych kopertach. Jury złożone z sześciu osób rozpatrzyło pod przewodnictwem doktora Jaela zgłoszone poezje i jednomyślnie wyróżniło wiersz pod tytułem „Wizja”, którego autorem okazał się obecny Pierwszy. On też stanął na czele Rady Trzech.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE