Do radości

Oda do Radości
Fryderyk Schiller 

O Radości, iskro bogów, 
kwiecie Elizejskich Pól
Święta na twym świętym progu
Staje nasz natchniony chór.

Jasność twoja wszystko zaćmi.
Złączy co rozdzielił los.
Wszyscy ludzie będą braćmi
Tam gdzie twój przemówi głos.


Kto przyjaciel, ten niech zaraz
Stanie tutaj pośród nas,
I kto wielką miłość znalazł,
Ten niech z nami dzieli czas.

Z nami ten, kto choćby jedną
Duszę rozpłomienić mógł.
Ale kto miłości nie zna,
Niech nie wchodzi tu na próg.



Patrz, patrz: wielkie słońce światem
biegnie, sypiąc złote skry,
jak zwycięzca, jak bohater -
Biegnij, bracie, tak i ty.

Radość tryska z piersi Ziemi,
radość pije cały świat.
dziś wchodzimy, wstępujemy
na Radości złoty ślad.


Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie,
ona w splocie ludzkich rąk,
z niej najlichszy robak czerpie,
z niej - najwyższy niebios krąg.

Bracie, miłość niezmierzona
mieszka pod namiotem gwiazd,
całą ludzkość weź w ramiona
I ucałuj jeszcze raz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE