Do radości

    Oda do Radości
    Fryderyk Schiller 
    
    O Radości, iskro bogów, 
    kwiecie Elizejskich Pól
    Święta na twym świętym progu
    Staje nasz natchniony chór.
    
    Jasność twoja wszystko zaćmi.
    Złączy co rozdzielił los.
    Wszyscy ludzie będą braćmi
    Tam gdzie twój przemówi głos.
    
    
    Kto przyjaciel, ten niech zaraz
    Stanie tutaj pośród nas,
    I kto wielką miłość znalazł,
    Ten niech z nami dzieli czas.
    
    Z nami ten, kto choćby jedną
    Duszę rozpłomienić mógł.
    Ale kto miłości nie zna,
    Niech nie wchodzi tu na próg.
    
    
    
    Patrz, patrz: wielkie słońce światem
    biegnie, sypiąc złote skry,
    jak zwycięzca, jak bohater -
    Biegnij, bracie, tak i ty.
    
    Radość tryska z piersi Ziemi,
    radość pije cały świat.
    dziś wchodzimy, wstępujemy
    na Radości złoty ślad.
    
    
    Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie,
    ona w splocie ludzkich rąk,
    z niej najlichszy robak czerpie,
    z niej - najwyższy niebios krąg.
    
    Bracie, miłość niezmierzona
    mieszka pod namiotem gwiazd,
    całą ludzkość weź w ramiona
    I ucałuj jeszcze raz.
    
    300x250

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany.