Czesław Miłosz

    Poeta, prozaik, eseista, tłumacz, historyk literatury. Laureat literackiej Nagrody Nobla za ca­łokształt twórczości.
    Najważniejsze wydarzenia z życia:

    1911 rok – urodził się w Szetejniach na Kresach Wschodnich (dzisiejsza Litwa),

    1930  rok – debiut literacki,

    1929-1934 – byt współzałożycielem grupy poetyckiej Żagary (Wilno),

    1931  rok, 1934-1935-paryskie stypendia,

    1937 rok – został  pracownikiem Polskiego Radia w Warszawie, 1945-1950 – pracował w dyplomacji (USA, Francja), 1951 rok – odmówi! powrotu do kraju, zamieszka! w Paryżu,

    1961-1978 – przeniósł się do Berkeley, prowadzi! wykłady z literatury polskiej na Uniwersytecie Kalifornijskim,

    1980 rok – otrzymał literacką Nagrodę Nobla,

    1992 rok – został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności (PAU),

    1998 rok – otrzymał Nagrodę Literacką Nike,

    2004 rok – zmarł w Krakowie.

    3002

    Czesław Miłosz zdobył uznanie międzynarodowe, o czym świadczą m.in.: stypendium Gug- genheima i nagroda The Neustadt International Prize for Literature, oraz Nagroda Nobla.

    Zbiory poezji

    Trzy zimy Ocalenie

    Miasto bez imienia Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada Dalsze okolice Na brzegu rzeki

    To Druga przestrzeń

    Zdobycie władzy Dolina Issy Rok myśliwego

    eseje

    Zniewolony umysł Rodzinna Europa Człowiek wśród skorpionów Ziemia Ulro Ogród nauk

    Zaczynając od moich ulic

    Cechy poezji Miłosza:

    • poezja zintelektualizowana,
    • łączy liryzm z klasyczną dyscypliną, patos z ironicznym dystansem,
    • odwołuje się do tradycji literackiej,
    • rolą poety jest utrwalanie kształtu świata,
    • jego poezja ewoluuje – od katastroficznych wizji świata, przez problematykę moralno- -polityczną, biblijną, do osobistego rozrachunku ze światem i życiem.
    300x250

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany.