Opis Otaka

Otak

Uważano, że  człowiek darzony względami przez dzikie zwierzęta jest tym, do którego Dawne Moce kamieni i źródeł przemawiać będą ludzkim głosem. Zwierzątkiem, którego sympatię zdobył Ged, był otak.

Ged wracając z  Wieży Osobnej do Szkoły Czarnoksiężników schronił się pod drzewem w czasie deszczu. O świcie  Ged ujrzał schowane w fałdach płaszcza skulone, śpiące zwierzątko, które wpełzło tam w poszukiwaniu ciepła. Zdumiał się na jego widok, gdyż było to rzadkie i osobliwe zwierzę otak.
Stworzenia te spotyka się jedynie na czterech południowych wyspach Archipelagu; na Roke, Ensmer, Pody i Wathort. Są małe i gładkie, z szerokimi pyszczkami, z futrem ciemnobrązowym lub cętkowanym i wielkimi jasnymi oczami. Ich zęby są ostre, a usposobienie dzikie, toteż otaków nie oswaja się i nie pieści. Niezdolne są wołać, krzyczeć ani wydawać z siebie głosu. Ged pogłaskał zwierzątko, a ono obudziło się i ziewnęło, ukazując brązowy języczek i białe zęby, ale nie zdradzało  strachu.
 Ged, mając w pamięci tysiąc imion zwierzęcych, których uczył się w Wieży,  nazwał stworzenie  jego prawdziwym imieniem w Dawnej Mowie: Hoeg.

Ged umieścił go na ramieniu w fałdach kaptura i otak odbywał tam podróż. Niekiedy w ciągu dnia otak zeskakiwał i umykał do lasu, ale zawsze powracał do Geda, raz nawet ze złapaną leśną myszą.

Gdy Ged dotarł do Szkoły Czarnoksiężników Vetch podziwiał stworzonko i raz podniósł nawet rękę, aby je pogłaskać, ale otak kłapnął na niego ostrymi zębami.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE