Andrzej Wróbel charakterystyka

Andrzej Wróbel to główny bohater powieści Seweryny Szmaglewskiej ,, Czarne stopy ''.  Druh drużynowy chodził ubrany w harcerską pelerynę.

Andrzej Wróbel  był doskonałym wychowawcą, który  starał  się zawsze  pomagać  swoim podopiecznych. Po dyskusji z oboźnym postanowił dać szansę Markowi Osińskiemu, który ukrywał się w internacie i zabrał go na obóz. Nie bał się problemów z chłopcem, był gotowy nawet za cenę spokoju pomóc Markowi. Wiedział, że to dobry chłopiec, który sprawia kłopoty, ponieważ ma problemy w rodzinie.Gdy okazuje się, że opiekun Marka Osińskiego nie zamierza wyrazić zgody na jego wyjazd na obóz w Góry Świętokrzyskie bez zastanowienia zabiera chłopca. Zdaje sobie sprawę, że zostawienie chłopca pod taką nieodpowiedzialna opieką uczyniłby mu krzywdę. Wiedział, że powinien znać nowo przyjętych do drużyny chłopców, ich sprawy rodzinne, ich kłopoty. Pod wpływem drużynowego chłopcy zaczęli kształtować swoje charaktery, dostrzegać błędy, nauczyli się jak pracować w zespole. Wykorzystał ich energię w pozytywny sposób, pokazuje im, jak mogą spędzać ciekawie i pożytecznie czas. Nauczył ich harcerskiego kodeksu , dbania o innych ,wrażliwości na krzywdę. Wrócili z obozu bogatsi w wiedzę, jak przygotowuje się miejsce i rozpala się ognisko. Andrzej Wróbel był przeciwny metodom oboźnego, który podczas podchodów przeprowadził rewizję, aby znaleźć winowajcę odpowiedzialnego za kradzież serdelków. W czasie obozu dbał o higienę chłopców, sprawdzał nawet, czy mają czyste stopy po wieczornej kąpieli w rzece. Wiedział, na czym miała polegać jego rola, czyli praca harcerska. Na ,, umiejętności skierowania nadmiaru energii z dzikich psikusów, czasami graniczących z chuligaństwem, stopniowo i coraz bardziej w stronę zajęć organizowanych: samarytanki, terenoznawstwa, techniki…’’. Andrzej Wróbel przez cały obóz trzymał stronę Marka, starał się go zrozumieć i wybaczał mu kolejne wybryki, dzięki temu chłopiec zmądrzał i stał się bardziej odpowiedzialny. Marek Osiński myślał na temat drużynowego ,, "Jaki równy gość z tego Wróbla. Takiemu robić na przekór? Nigdy! Nigdy! Przysięgam sobie. I jemu! żeby tylko spojrzał i zobaczył, i zrozumiał". Za drużynowym przepadali wszyscy , a Marek lubił go najbardziej. Uważam, że Andrzej Wróbel to wzór wychowawcy i drużynowego.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE