Dantejska wizja piekła

    Dantejska wizja zaświatów, piekło

     a) Napis na bramie piekielnej – pożegnanie się z nadzieją 

    •  groźny napis na bramie piekielnej wskazuje wyraźnie, ze me ma tu nadziei dla grzeszników; piekło jest miejscem wiecznego potę­pienia; przez jego bramę prowadzi droga w miasto utrapienia i w wiekuiste męki,
    • w przedsionku piekła Dante i Wergiliusz widzą dusze ludzi, któ­rzy byli obojętni na wszystko i w nic się nie angażowali,
    • piekło, dzieło Sprawiedliwości, zostało powołane do istnienia przez trzy moce: Potęgę, Mądrość i Miłość – atrybuty Trójcy Świętej.b) Obraz cierpień grzeszników
      • męka potępionych w piekle jest przerażająca; wciąż słychać wy­cie, jęki bólu, lament, rozpaczliwe krzyki, wrzawę i gwar w róż­nych językach,
      • grzesznikom przysparzają cierpień ukąszenia os, mszyc i glist.

      Jęczą, gdy ból im do żywego dotnie.

      Od tych ukąszeń krew tryska na lica,

      Którą u stóp ich łzami napojoną

      Kłąb glist natrętnych kałduny nasyca,

      • Piekło według Dantego jest podobne do Hadesu; jest tu nawet Charon, przewoźnik potępionych dusz, który mówi:

      Przybywam przewieźć was po czarnej strudze

      W ciemności wieczne, na żar i na chłody […]

      Bies Charon ócz swych zaświeca latarnie,

      Drogę wskazując i kupą ich goni,

      A gdzie nie idą w ład, tam wiosłem garnie […]

      I jadą przez toń ciemnościami brudną,

      A nim na brzeg je przeciwny wysadzi,

      Po tamtej stronie znów od gości ludno.