Alegorie w Boskiej komedii

    Alegoryczny sens utworu; wizja podróży przez trzy światy poza­grobowe – piekło, czyściec i raj – to obraz wędrówki człowieka poszukującego prawdy o istocie świata, ludzkich zachowaniach i winach, wyobrażenie duchowej przemiany człowieka: jego wzno­szenia się z upadku i grzechu poprzez poznanie swych win i oczysz­czenie się z nich oraz pokutę ku świętości;

    • Dante symbolizuje człowieka zagubionego wśród grzechów,
    • Wergiliusz – mądrość ludzką,
    • Beatrycze miłość,
    • według poety celem życia ludzkiego jest osiągnięcie zbawienia wiecznego i połączenie się z Bogiem, a więc życie to wędrówka, której ostatecznym celem jest Bóg.
    • najważniejsza alegoria poematu : życie to wędrówka przez ciemny las grzechów do jasności Boga.     

    Poemat Boska komedia jest wyrazem chęci służenia zagubionej ludzkości, wstrząśnięcia sumieniami tych, którzy grzeszą, ukaza­nia im zła i przypomnienia o obowiązku pokuty. Utwór stanowi panoramiczny obraz ówczesnej rzeczywistości; poddaje krytyce cesarstwo i papiestwo (za gromadzenie dóbr mate­rialnych i sprzeniewierzenie się nauce Chrystusa) oraz zdrajców ojczyzny; Dante podkreśla, że najwyższą wartością dla człowie­ka jest Bóg; zapowiada też nowy etap – epokę renesansu; cechuje go nowożytny krytycyzm.