Wyjaśnij , dlaczego Bogurodzica jest uznawana za arcydzieło średniowiecznej poezji polskiej.

Wyjaśnij , dlaczego Bogurodzica jest uznawana za arcydzieło średniowiecznej poezji polskiej.

Bogurodzica jest najstarszym znanym polskim utworem poetyckim. Dokładnie nie określono, kto jest autorem dzieła. Przyjmuje się, że została napisana w drugiej połowie XIII wieku. Wierni śpiewali ją podczas mszy świętej, wskazuje na to Kyrieleison. Pieśń szybko wyszła poza mury kościelne i zaczęła odgrywać rolę pierwszego polskiego hymnu narodowego. Ze średniowiecznych kronik wiemy, że śpiewano ją pod Grunwaldem w 1410 roku oraz w czasie koronacji Władysława Warneńczyka w roku 1434 . Kronikarz Jan Długosz nazwał Bogurodzicę carmen patrium, czyli ,, pieśnią ojczystą ‘’, co oznacza ,,pieśń ojców’’, ale też,, pieśnią narodową’’.
Bogurodzicę rozpoczyna modlitewna prośba do Matki Bożej, by pozyskała ludziom swojego Jezusa Chrystusa. Strofa druga jest bezpośrednio skierowana do Chrystusa, by ten ze względu na Jana Chrzciciela zapewnił ludziom dostatnie życie na ziemi, a potem wieczne przebywanie w raju.
W utworze można dostrzec ważne dla epoki idee, takie jak przekonanie o hierarchicznym uporządkowaniu świata oraz konieczności pośrednictwa między Bogiem i człowiekiem. Według filozofów średniowiecza hierarchia wykluczała bezpośredni kontakt między odległymi od siebie elementami. Jest on możliwy jedynie poprzez pośrednictwo innych, doskonalszych bytów. Dlatego w Bogurodzicy, modlitwie do Chrystusa pojawiają się postacie Marii, najdoskonalszej z kobiet, św. Jana, których stawiano najwyżej w średniowiecznej hierarchii świętych.
Pierwszy polski utwór poetycko zwraca uwagę starannością formy. Autur buduje wersy oparte na paralelizmach, a prawdy wiary wyraża poprzez antytezy i paradoksy. Maria jest więc Bogurodzicą i zarazem dziewicą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE