Języki i przekłady

    Język i przekłady

    Oryginalne teksty ksiąg zostały spisa­ne w trzech różnych językach: hebraj­skim, aramejskim i greckim. Hebrajski to język semicki, spokrewniony z dzi­siejszym arabskim i etiopskim, ze sta­rożytnym asyro-babilońskim i fenickim. Przez naród Izraela używany był aż do czasów perskich (V. w. p.n.e.), później zarezerwowany dla liturgii, prawa i literatury (jak łacina w śre­dniowieczu). Od 1948 r., odpowied­nio przystosowany, jest oficjalnym ję­zykiem państwa Izrael. Aramejski za­wdzięczał nazwę regionowi Aram w Syrii. Po aramejsku mówił Chrystus, gdyż u Żydów zastąpił on w życiu co­dziennym hebrajski. Niektóre słowa aramejskie cytują Ewangelie (Talita kum, Abba, Gabbata, Golgota).

    Ara­mejski stał się językiem liturgicznym wielu Kościołów Wschodu, przeobra­ziwszy się w syryjski. Nowy Testament w całości został zredagowany po grec­ku, który to język od czasów Aleksan­dra Wielkiego stał się powszechnie używany w wielkich miastach (Alek­sandria, Antiochia w Syrii, a nawet Rzym). Greka Nowego Testamentu to koine – potoczna odmiana tego języka. Pierwszych przekładów łacińskich dokonywano już od II w., ale niezbyt starannie. Dopiero przekład św. Hieronima (IV w.), oparty na hebrajskim i greckim orygina­le, przez długie wieki był w użyciu liturgii kościoła katolickiego oraz słu­żył za podstawę tłumaczeń na języki narodowe. Protestanci tłumaczą z ję­zyków oryginalnych. Takim tłuma­czeniem jest również katolicka Bi­blia Tysiąclecia (1965), dzieło be­nedyktynów tynieckich.